دلتنگی‌های آدمی را
باد ترانه‌ای می‌خواند
،رویاهایش را
آسمان پرستاره نادیده می‌گیرد
،و هر دانه برفی
.به اشکی نریخته می‌ماند
،سکوت
سرشار از سخنان ناگفته است
از حرکات ناکرده
اعتراف به عشق‌های نهان
و شگفتی های بر زبان نیامده
در این سکوت
حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من

*مارگوت بیکل/ ترجمه احمد شاملو